Bağımsız

Karanlık kamufule etmişti aşkımı,
bu yüzden karamsardım, karanlıktım.
Sen tanıyana kadar cumhuriyetimi,
bağımsız değildim, aşk-bağlılıktır.

Aşk inanmaktır, inanmamak cahile has,
kendine bir bak, sonra bahane bul,
unutamayışıma, tüm hatırlardıklarıma,
bahane de, çünkü senden başkası bahane.

Öyle çok satır yazdım-ki bazen yoruldum,
öyle ya, ben şiir adamı değildim, basit,
aşık adamın, feri çekilmiştir gözünden,
deri emanettir dünyaya, aşkta öyle.

Yağmur’u hatırladıkça, bereketlendirir,
bu yerinde kalmaktan öte, essedir ya,
ne ölüme yanaşacaksın ne diriye baki,
senin yaşanmışlıkların da benimdir.

Oğuzhan Deniz * Tüm suçları karanlık vakitlere sakladın, çünkü karanlık tüm vakitlerde suçlarını sakladı insanlar.