Ekseri dertli bir başın varsa dinletmek zordur kendini.
Yoktan var edebilensen bil ki çok sevebilirler seni…
Eğer dert kuyusundaysan, yoktur çıkartan Yusuf gibi.
Şiir istersin herkes karalar, karalamaktır kalemin talihi.

Oturduğun sandalye de dünya da kalır, sevdiğin yârda.
Sevdiğin yârda ölür sende, yeter ki tat ara yaşadıklarında.
Bir kapı kapanırsa diğeri açılır, açık kalsın kapanmaktansa.
Bu yolda sonunu bilerek yaşayacaksan beyne kurşun deva.

Çok değildi ki istenilenler, Allah sevmezse kim sever beni?
Allah acı çektirirse hangi Allah kulu devâ olabilir yarama.
Yaralara derman var mıdır, bilinmezken, öperler mi yanağı?
Sandığı olmayan gelini neylesin kaynana neyler kaynata?

Kusurdur birisini sevmek ya da doğrulardan bahsetmektir.
Ölümdür çıkış yolu kimine göre bazen ölüme kadar gülmektir.
Ağlayandır çok acı çeken ya da tövbe eden çok ağlatandır.
Yoktur yol başın da kaybeden insana ikinci şans Allah’tandır.

Bedbinderune – Divan-ı Derûn