00:54
Güneş her gün doğar da,
bir gün Sen gibi doğabilmiş mi?

Yarın, güneş başka doğacak. Yeni umutlar var martılarda. Onlar unutmazlar gökyüzünü. Ben en çok martıları tüylerindeki grilik için severim. Uçmasalar da olur.

Yarın, güneş başka batacak. Ölmemiş umutlarla, hiç silinmeyecek bu manzara zihnimden. Martılar en yakından şahitleri. Görmeseler de olur.

Burası güneş görmez bir hal almışken, benden aydınlık olmayı bekleme. Elimde değil, damak tadım böyle.

Çok şiir var kalemimde, çok sihirli bakışlarından, nutku tutulmuş adamdan nutuk, rüya görüyorum ya güya, ne çok tutulmuşum ben Sana, ne çok tutuşmuşum ben Sana.

Aslında, Sen umutsun dünyaya…

Ekimde yaşatırsın yazı.
Kış görünmez Sen’den.
Kış gelmez yüzünden,
yün misali ısıtır bakışların…
Ela yapraklar savrulur gökyüzünde,
peşinden koşan rüzgarlar yüzünden.
O yapraklarız biz tüm insanlar,
peşinen geliyoruz peşinden.
Sen’i sevmek neden ayıp olsun?
Sen, Sen’i sevmesen de olur,
Sen, beni sevmesen de olur,
Sen sevmesen nolur?
Sen’den anlam çıkarmak anlamsız,
anlam Sen’sin anlama.
Beni yanlış da olsa anla!
Bunu yanlış anlama!

Soğuk izler var yürüdüğüm sokaklarda, ellerim cebimde evime yürüyorum. Hayat filizimin gözlerinde görüyorum Sana aitleri.

Oğuzhan Deniz * Ela Yapraklar / Mucize