Kalbe Bin Nebze Damlar Kan Beyne Çıkan.
Aslım saadet gelmedi hiç bekledim her an.
Duman ve kubar çaredir sonra ağlayan.
Ciğer boğulan müsaade isteyen zorlayan.

Uyan çocuk çık kalbimden, kır kabuğunu.
Artık yetti Bed’in illeti Ozan’ın kalmadı dostu.
Herkes yelkenir iterken beklersin cevap soru?
Ölmeden gömmek mezar bedenindir soğuğu.

Bilmiyordum insan üzülür küçükken cahildim.
Bilmiyordum kalpler kırılır, içler acır, gafildim.
Bilmiyordum çiçekler solar, çürüyen safiydim.
Bilmiyordum ki, insan özünden kaçar neyleydim.

Ayaklarla gidilen yolların sonun da var mıdır uçan halı?
Tatlı yenilebilir mi acıdan sonra var mıdır ağacı ve dalı?
Sonlar başa dönebilir mi? Var mıdır ölmeyen insan canı?
Kırabilir misin ellerinle çeliği? Çatlatabilir misin kalbi taşı?

Bedbinderune – Divan-ı Derûn