Aslında, şiir, sihirden de kuvvetlidir.

Tonlarca ağırlık var sırtında gecemin,
güneşi sürüklüyor peşinden ay denen nazenini,
yürümediğin her yer karanlık,
saçma…
Şiir, sihirden kuvvetli, saçma!

Sen’siz yürümek yağmurlarda, saçma!
Artık üşümek saçma…
İçinde Sen olmayan bir dünya saçma!
Sen’in olmadığın fotoğraflar saçma!

Aslında, ‘kesmiştim, arınmıştım sakallarımdan’ demiştim…
Yüzümde yine cinayet sakalı, biriktirdim…
Sağımdan uyanamadım bu günde.
Özür dilerim.

Ağır ağır ilerliyor vakit, sakit…
Neden varsan, ondan yokum!
Çünkü buradayım, bunları yazmam gerek.
Sen’i anlatmam gerek.
Bilmeleri gerek…
Sahi, Sen’i ben kadar bilen mi var?

Umut fakirin değil, aşığın nimeti,
bilinmediğinden kıymeti,
eriyip gitti buzdan dağları,
selleri boğdu gözlerimin,
onlar anlamadı gözlerimden de,
Sen hiç inanmadın!

Oğuzhan Deniz  * Sihirden Kuvvetli