Tuhfe -1

Karamsarlığımı reddetmem için birçok nedenim var. Var olmasının sadece bir nedeni, ruhum dar. Kardan bir adam Oğuz-han. Ağlayınca Yağmur Adam. Kapım ardına kadar açık, soğuk işler dinlemez aşk. Ey aşk! Adına ne sözler verdim. Hala gerisinde beklerim. Ahh yâr, adına ne şiirler yazdım. Hala elimde kalemim. Vah Bedbahtım. Bahtı Bed’im. Gönlü ebedi mahzenim. Oyy kalbi…

Devamını Oku Tuhfe -1

Tuhfe -2

Yazdığım her sözün efendisi benim. Karanlığın efendisi. Durdur dervişi sor bakalım dolu mu heybesi? Boşta olsa istemez derviş, boşuna mıdır derviş? Onun heybesi dolu acı-keder-aşk ile. İster mi derviş? İstemez can, öte kalırsa yâr elinden bigâne. Hengâme bu, üşüşür yalın ayak çölde leş yiyenler. O asil bir kurt. İzin vermez ne çakala, ne yemene. Gücünü…

Devamını Oku Tuhfe -2

Tuhfe -3

Canımı Al Gel Yıllar ‘vakti’ bile eskitecek. Fark edemediler. Yar’dan kastım yâren. Bu benim hayatım. Senin hayatın hep boş virane işler. Sen, ”Yıllarının” helvasını yapamayacak kadar yaşlısın! Günahı işleyip sonra yalvarıyorsun Allah’tan hakkını. Varsa senin bir hakkın. Cehennemin dibi-şeytanın yanı. Uzak durmalısın bu şekil itibar insandan. Olsa bile aşkın cinsiyetinde insan, vazgeçmelisin ondan. İnsandan tanıdığın…

Devamını Oku Tuhfe -3

Tuhfe -4

Kızgın bakan gözlerin sahibi, kabile şefi medeni rahatsız. Kul’un teni ün yorgunu, suskun, kuzgun misali setler fiyâsız. Ya mazimin kahramanı sen olmasan? Ya ben cefâ’nın katib’i olmasaydım? Yakan bedeni güneş mevsimini getirir kapında bekleyen Ozan-ı. Ben şairsem sen ilham perisi, ben dilenci isem sen sadaka verensin. Ve Allah can-ı bahşeden, arşa değen başım bu aşkta.…

Devamını Oku Tuhfe -4

Tuhfe -5

Ah edip, derdim günahıma. Suskunluk sarmalı dört bir yanı, cenaze sessizliği. Karanlık ruhumun tek aydınlığı. Karamsarın cümleleri uzaktan gelir esinti misal gözlerine. Ve üşütür gözkapaklarını… Katib-ûl Cefa

Tuhfe -6

Mahremiyetin olsa ellerin, en kötü işlerde kullandın. Kusurun olsa bedenin, altın gibi parlatırsın, eminim! Ben’im yok. Varım yoğum – varsa yoksa üzüntü. Yazdığım sözlerin çoğunu bilirsin; Saçma! Cef’a’mın sefâ’sını süreceği günler yakındır. Katib-ûl Cefa

Tuhfe -7

Gözü yaşlı ihtiyar-i, uzakta kalmak belki bahtiyar-i. Sözlerim sana göre riyâ-i, sonuçta benim sözlerim. Gözlerim sana göre niha-i… Sözlerim sana göre boş, heyhat bende can ve hayat-i. O gün gelir sarılır kefen anlarsın. O gün gelir pişman kalırsın, işte o zaman anlarsın. O gün gelir çünkü biliyorum o gün elbet gelecek siyah-i. Katib-ûl Cefa

Tuhfe -8

Deniz Gözlerim denizdir benim. Kirpiklerim şimşek, göz kapaklarım bulut. Gözyaşlarım yağmur. Ben öyle derin ve sağanak bir adamım. Ben, tüyleri ürperten haykırışların sahibi. Ben, ince-ince muson yağmuruyum. Bazen turuncu kiremitleri kırmak istercesine sinirli. Bazen sel olur gözyaşlarım, elbet denize akarım. Ben Deniz’im, dalgalarımla kumları birbirine aşık eden. Ben Deniz’im, kıyıdaki çakılları dalgalarıyla döven. Ve ben…

Devamını Oku Tuhfe -8

Tuhfe -9

Allah, bilirsin özür kıymet bilirim. Aşkta ya da Eşk’te, dünde ya da yarında… Hep var olacak hatalarım beni affet. Herkesi affet. Hatadâr herkes. Canım yoluna feda-ki, Hûda ölümüm elinden. Dua ederim, günah kazanırım. Allah’ım Sen affet. Sabır ve Sükûnet-i Mekelle Dualar Sana-Sensin sahip yerin-göğün. Bilirim-ki. Sen Ol dersin, olur her yer dilediğin gibi. Dileğim vardır…

Devamını Oku Tuhfe -9

Tuhfe -10

Günlerin bitmek bilmediği. Adı ‘insan’ olan her şeytan evladının. Boş bakan gözlerin toplandığı… Çiftliğinde üzümün asma-huzurun bahçesi, darağacı. Saat’in geldiği gün. Sevgilerin bittiği, dostların gittiği gün. Aşklar son bulurmuş ya, solan güller gibi. Sararırmış sonbaharın eseri yapraklar, Şaşırırmış Oğuz-Hikmet bilmeden konuşan dillere. Bitmeden kalemin canı-Çıkar mı ilham yerinden? Kader Günü Mahşer Derler, herkesin var bir…

Devamını Oku Tuhfe -10