01-Ziyân Her Gün

Ziyân edildi her gün. Dünde kaldı. Odamda bütün karanlık. Tepemde bütün karabulutlar. Hasımlar şimdi bütün hısımlar. Ah etme, başın sağdır, şükret kendine. Bed’duâ etme ‘bed’ tutar bilirim âh… Ah be aklı küçüğüm. Aklı benden büyüğüm. Elbette kış gelecekti gönlüne tekrar… Sen âh etme, vah deme. Ziyân-ı Bêd – Bedbinderune / Ozan-ı Bedbaht.

02-Ziyân Her Düş

Her düş, her düşüş. Bak dilimden düşürmedim ‘yâr’ Hâk görür, içim sâf… Ey bilgin, bildiğin halde koştun ateşe. Dilin yandığı halde tattın şârab-ı. Boş olduğu halde dolu gördün düşü. Gün oldu kötü, zaten kötüydü. Ziyân da her sözün, bükük boyun. Bitti huzur, battı güneş. Öldü velêd, hayâldi öte gidemedi. Bildi Oğuz hâd. Mâhfaâd içi buz……

Devamını Oku 02-Ziyân Her Düş

03-Ziyân Her Aşk

Baktın mı bir gün sahi aşık yüzüme? Çıktı mı dudaklarından bir gün sahi aşk? Sen bildin mi aşığın halinden? Ki aşık olacak mısın gerçekten? Bilir misin-ki aşk-ı, sarf edersin dilinden? Görebilir misin-ki aşığı, edersin ezâ? Uğratma demiştim oysa ne ezâ, ne hezâ… Bildin mi-ki gerçekten kıymet? Beslemez ‘bed’ hıyanet… Bilirim yansa da içi etmez ihânet.…

Devamını Oku 03-Ziyân Her Aşk

04-Ziyân Her Şey

‘Bed’ yarınları için saklamıştı her şeyi. Düşü verdi yâri için yazdığı kalem elinden. Düşürdü dilinden, bir şey gelmez elinden. Bilirdi hâl-bu-ki ‘bed’ kalmayacağı evinden. Söylemiştir her şeyde bir kere daha yüzüne. Etme eyleme günah-ı’nı. Söyle erbâbını. Bırakacak elleri, gönülden uçacak yavru kuş. Tütünler çekilecek ciğere, ağlayacak gözler. Hiç ağlamadığın kadar ağla haline. Hiç kurmadığın hayalleri,…

Devamını Oku 04-Ziyân Her Şey

05-Ziyân Her Bir

Her bir yanımı sardı, acı. Ben keder adamı değildim. Bir acı çekince bin ağlarım bilirsin. Eder misin hâlime vâh-û ah? Bir aptallık ettim, bin pis et yedim. Bir şarab içtim, bin sarhoş gezdim. Bir baktım gözlere, âmâ oldu gözlerim. Bir baktın yüreğime, aklı gitti güvercinin. Ah yavru kuş’um, yüzü umudum. Nedir gözlerimde-ki karamsarlık. Nedendir pişmanlığım…

Devamını Oku 05-Ziyân Her Bir

06-Ziyân Her Göz

Gözlerim âşık bakardı sana. Ağlayınca belli etmem ancak, bölünürüm yüzlerce parçaya. Ziyân ettin her şeyi, her bildiğimi. Hezeyân bildin söylediklerimi… Şükür aslında bir kere daha. Çıktı söylediklerim doğru. Kalmasaydı hayallerim öyle aciz. Bakmasaydı gözlerim ölüm boşluğuna. Sen âh etme, vah deme. Ziyân-ı Bêd – Bedbinderune / Ozan-ı Bedbaht.

07-Ziyân Her Hâl

Yüzü umudum. Gör bak… Ne acıdır hâl, dudak bal. Öyle bir saldım kendimi. Toplayamam, canımâl herhâl. Sanmazdım terkedilen ben. Gözçukurlarında gözyaşları. Hakkım haramsa çıksın can. Kan toplasın yürek, olsun verem. Kerem mi aşık? Değildir benden. Aşık değildir kimse öte benden. Kimse ben gibi sevemez. O yâri benden başka bilemez. Edemez dilim o’na kötü söz. Göz…

Devamını Oku 07-Ziyân Her Hâl

08-Ziyân Her Söz

Sözler biriktirdim dudağımda. Avuçlarımda papatyalar. Bir zamanlardı, diyorum. Bir zaman vardı, biz vardık. Evet, o istediğimiz yere vardık. Hemde, hiç geç kalmadan. Bir birimizin ah-ı’nı almadan. Sonuç-eşittir, bir zamanlardık. Bir ben vardım, bende bir aşk. Bir sen varmış, sende sade sen. Bir ben varmış, gözleri âmâ. Bir aşk vardı, var olması saçma. Sözlerim, içimde-ki keşkelerle.…

Devamını Oku 08-Ziyân Her Söz

09-Ziyân Her Kes

Kesmeliymişim bileklerimi. Hareketsizce kalmalıymışım. Öylece, olduğum yerde. Saf, sade, tek, platonik. Tek bir şeye ihtiyacım vardı. O da sen, bir odada sade biz. Biz-ki kendine sahip olmayan. Sorumluluk bilip-tanımayan. Şimdi kızsam da kendime, Nafile, biliyorsun bunu sende. Elimden gelmez gülmekte. Ne gelir elimden, gelmezlik. Bitmezlik bende-ki bu aşk. Herkeste geçicisin, bende kalıcı. Ah aklı küçüğüm,…

Devamını Oku 09-Ziyân Her Kes

10-Ziyân Her Küs

Canım çıktı, çıkacaktır. Canım yandı, yanacaktır. Bakıp ardından, kinsiz. Hala saf duygularınla. Beklesem neye değer? Artık bir değer var mı? Değerlisin bende sen! Ben öyle değersizce. Milyarda verselerdi ben, vazgeçmeyecektim. Geçmem. Ne verdiler-ki gittin benden? Neydi gözlerini çalan renk? Aklım almış-başını gitmiş. Ruhum ömürlük, zindanda. Aşk’ım mabetlik sende! Mabet olsa vazgeçmem. Sen âh etme, vah…

Devamını Oku 10-Ziyân Her Küs

11-Ziyân Her Ben

Her ‘ben’ dediğimde. Her yer siyah. Siyah saçım-sakalım. Bundandır. Gittiğin gün, çekilmişti damardan kan. Almıştın aklımı başımdan. Sormuştum el-âlem dolanıp. Nedir suçum? Biliyorum bendeydi hata, susmakta. Konuşmak gerekiyordu en evvel. Bırakmak gerekiyordu ondan evvel. Bir ecel bilirim, onsuz aniden kapımda. Sen âh etme, vah deme. Ziyân-ı Bêd – Bedbinderune / Ozan-ı Bedbaht.

13-Ziyân Her Mey

Kendimden geçtiğim andır. Yokluğunun var oluşu. Sen benim gündoğumum. Nazarboncuğum… Neftî’m. Yalnızlıktan öte bir kasaba. Hani hayalini kurduğumuz. Benim durmadan anlattığım. Dolaş gönlümün konağında. Anahtarsa, klişe gibi, Paspasın altında. Belki pas tutmuştur. Gittiğin gündür dokunmadım. Aynı ben gibi, Mey kokan bir yerlerde. Sen âh etme, vah deme. Ziyân-ı Bêd – Bedbinderune / Ozan-ı Bedbaht.

12-Ziyân Her Sen

Bildiklerimin hepsi senindi. Gözlerim nasıl görmek isterdi… Bilmiyorum artık hiçbir şeyi… Neydi gönlüne yeni meyleden aşk? Nedendir beni mey’e düşkünlediğin? Hepsi, aynı anda isyan ediyorlar. Hepsi, aynı anda istiyorlar seni. Sen âh etme, vah deme. Ziyân-ı Bêd – Bedbinderune / Ozan-ı Bedbaht.

14-Ziyân Her Ses

Sesin kulağımda. Aksiseda. Semâ gibi yüzün. Tuhaf olan, çok sevmek. Ah yarim. Sen uzak. Ben çok yakın Aşka. Aşk adımla uzak. Bir adım yakın ol bana. Aç gözlerini Oğuz, bu güz değil. Bu seni, yani ahmak ıslatan. Sen âh etme, vah deme. Ziyân-ı Bêd – Bedbinderune / Ozan-ı Bedbaht.

15-Ziyân Her Ay

Aylarca evimizden uzakta. Gönlüm orada bir yerde. Elinin tersi ile bırakıp, unuttuğun kırışık yer. Kimsem de kalmamıştı. Sonra Bed. Bir o unutmaz beni. Ben unutmam hiçbir şeyi. Yoktu emsal böyle aşk. Aşk pişman adına… Yoktu bir dua’n bana. Yoktu bir an ardımda kalan. Ben tüm güzelliklere sahibim. Yine de, Yüzünden düzeltemedim saçlarını. Sen âh etme,…

Devamını Oku 15-Ziyân Her Ay