Kategori

Yasef

Şiir yazınca ne oluyorsa, yazmayınca da oluyor. Artık eminim.
Seni sevince ne oluyorsa, sevmeyince de oluyor. Artık eminsin.

Y

Bilinmezlik Değişmez

Saat 01:35. Sen uyuyorsun, uyku da buna hayret ediyor. 32’lik halimin çocukluğuma olan hayreti gibi ve çocukken 30’larıma nasıl özendiğime hayret ettiğim gibi. Tuhaf, doğuyorsun kocaman 20 küsur yıl yaşıyorsun yapayalnız… Ve...

Yürüyorum, Sadece Yürüyorum!

Biliyorsun, hatırlıyorsun… Zamanın içinde bir noktadan ibaretsin ve bunu bilmene rağmen takılıp kalıyorsun şu yoksunluklarına. Hiç şarkı olmayacak şiirler ve sözler bunlar. Ve bunlar kandırılmaktan ibaretti...

Evet, Yarını da Var

Evet, Yarını da Var

Her günün yarını da vardır elbette. Zaten bildiklerini yeniden öğrenmişçesine konuşan sen misin yoksa bir delinin etkisinde mi kalıyorsun yine?

Neyse ki, kalbimde hala hayattasın. Birkaç zalimliğin vardı ve ben onları...

Yakın ve Uzak

Bir yakın, bir uzak!
Hep uzak, çok uzak.
Hiç yakın değil,
hep yangın içim!

Hiç umurumda olmadı ormanlar, öyle olsaydı bunca sayfa hüsran olmazdı. Bunca zamandır yanıyorum, gık etmiyorsun, bunca zamandır ölüyorum, bu cinayete...

Akşam Treni

Akşam Treni

İnsanlar var, karanlık koridorlardan yürüyorlar, yüzlerinden belli, evlerine geç kalmışlar, bunca kargaşa ve kaosun içinden önemsiz hayatlarına doğru koşuşturuyorlar… Saatin kadranı kovalıyor peşlerinden… onlar buna aldırmıyor...

Geç Kaldın Zamanıma

Geç Kaldın Zamanıma

Bu kadar yalan varken, hangi doğruya ulaşabilirsin?

Yollar ayrılır ve yollar birleşir. Yol aslında bir yere götürmez sen gitmedikçe! Öğrendim… gençliğimin omuzunda hala deri ceketi ve henüz dün karar vermişti gitmeye. Hala gitmedi...

Umut, Yarın ve Aşk

Yarın güzel ve heyecanlı bir gün! Tıpkı her yarın gibi aslında.

Muhtemelen sabaha kadar uyumayacağım. Uyumak istiyorum ama düşüncelerim gözlerime izin vermeyecek. Uyanamamak korkusu da cabası. Hani her şeye geç kalmak....

Unutmak Meselesi

Kaderin Saati Bozuktur

Bilindik senaryolar. Ne var ki insanın elinde zaman sermayesinden başka? O yüzden tüm bu saçmalıklar ve çılgınlıklar. Zamanları bittiğinde aşklarından harcadılar. Yine de onların aşkı daha kıymetli oldu. Oysa...

Şimdiki Zamanım

Şimdiki Zamanım

Sen, sıradan biri ve ben sıradan bir aşık değilim!
Sen, sıradan biri ve ben sıradan bir yazar değilim, sıradan bir şair!

Sıradanlığı yaşıyorsun ve kendi dünyanda, monotonluk seviyen toylukta. Sana efsanevi anlamlar yükleyen de benim...

Bir Avuç Kainat

Bir Avuç Kainat

Fırtınan asi,
gözyaşımda binlerce batık gemi…
Evet,
gözyaşımda binlerce gemi batık,
yüzüm asık siyah,
tenim bu yüzden yanık,
gözlerin buna tanık.
Gözlerin bana tanık.

Canım yangın yeri,
canım yangın evi...

Yeryüzümün Gündüzü

Burası benim zihin evim ve karamsarlığıma hoş geldin.

Burası benim kainatım.
Burada güneşin güneşi sensin.
yeryüzümün gündüzü,
Burada Ay’ın 14’ü sensin.

Bizsiz Haliç

Gece beni, ben geceyi bırakmıyorum, birazdan kazanır sabah. İki elim yakasında mehtabın, bir de şu tarifsiz duyguların güneşimi sürükleye sürükleye süslemesi gündüzümü… Artık usandım, artık uslandım!

Ve artık...

Yığınak

Yığınak

İşte yine ben… Her şey benimle ilgili değil mi? Nasıl da her şey ama her şey benimle ilgili. Beklentilerin benimle ilgili, beklediklerinin hepsi benimle ilgili.

Biliyor musun… benim de “benimle” zorum var...

Gel, Isıt Güneşi

Gel Isıt Güneşi

Birkaç milyon yıldız sönmüştür gözlerimin bebeğine son kez bakışının ardından… gerçi bu kainatımın işi, içinde olduğundan bilirim… zihnimin içinde ne denli olduğunu bilseydin, delirirdin. Bilmemen en güzeli, en...

Hayatın İlerisi

Biliyor musun? Bezen benden daha çok saçmalıyorsun… Ve bu hoşuma gidiyor. Elbette dünyanın tek budalası olmadığımı çok iyi biliyorum. Ama senin saçmalaman zevk veriyor ve olaylara daha pozitif bakabiliyorum, daha objektif ve daha da...

Sıradan Hayatlar

İşte yine ben. Herkes gibiyim. Artık sen de herkes gibisin. İşte yine sen!

Nasıl oluyor da konu dönüp dolaşıp sana geliyor anlamıyorum. Sıradan bir gün, saat 12 ve ben sıradan bir çay içiyorum, sıradan bir sigara eşliğinde. Sıradan bir...

Soytarı Kırlangıç

Ne tuhaf ama! Ne bunalım ama… burası hep karanlık… Olduğun yerin aksine. Aksi gibi kalbim de hiç benim değilmiş gibi burada. Orada, oralarda… kısaca seninle.

Hiç, söylemek istediğin ama doğru kelimeleri bulamadığın oldu...

Seninle yarınlar

06.06 – Martılar çığlık çığlığa… Bebeğimin kokusu burnumda. Hiç uyumadım. Evet bir gecenin daha yok oluşuna şahitlik ediyorum. Henüz ölmedi gece, birazdan… sen gözlerini açınca kaybedecek hayatını. Artık dün olacak ve bir daha...

Benim Adım Yokmuş

Ben şu aptal kafiyeleri yazan adamım.
Hani kimselerin anlamadığı satırları yazan, aşka atfedip, kendini paramparça bölüp, yarına umutsuz uyanan adam. Evet, evet, şu aptal satırlarla anlatıyorum sana kendimi.

Şiirlerden medet umuyorum...

Bu Güne Elveda

Bana hiç böyle hissettirmemiştin. Yanımdasın ama dünyanın öbür ucundasın. Ben Sen’sizlikten ölüyorum ve Sen ağlıyorsun. Ağlamak yakışıyor gözlerine ama ağlamanı sevmiyorum. Gözyaşları kirpiklerinde sanat eseri. Şu saçlarını savurup gidişin evimin...

Sözlerinin Cesediyken Ben

Boş ver Sen Heysar’ı. O delirmiş bir adamdan geri kalan artıktan başka bir şey değil. Şimdi hazır yalnız kalmışken, madem her ben saçılmışken ortaya, söylenecek sözler de zaten bitmiyorken, yazayım dedim.

Evet canım, canımın en küçük Aşk...