Kategori

Hengâm

Hengâm dünya yüküdür… yüklerinden kurtulduğunda etin artık kemiklerinde değildir. Ne ağrın kalır, ne sızın… Aşk’tan başka neyin kalır?

H

Kader Dediğin


Aşk’a yazılmış anlamsızlar,
Aşk’a ait anlamlar, Oğuz’dalar…
Aşk’sız Adama da adam denmez,
Aşk’sız...

Densiz


Koca bir ömrü nasıl kaçırdım?
Öyle ya, öyleyse Sen söyle…
Sen nasıl yakaladın koca ömrü?
Oğuz’un gözlerine boya...

Gark


Yine azıcık ben ve çoğunlukla Sen,
izlerken Sen’i, peşindeydi güneş,
sahi, güneşi de görmedik birlikte hiç,
doğarken izlemedik...

Ziyadesi


Ne görmek istiyorsan odur gördüklerin,
görmek istediklerimden ziyadesi körüm,
Sen’i gördüğümden fersiz ziyadesi gözüm.
Başka ne...

Sonsuz Değilsin

Sonsuz değilsin zaman…
biliyorum biteceksin.
Bitmeden, kimleri götüreceksin?
Kimler bilmeden gelecek peşinden?
Ruh diyarına dirilip, hesaplaşacağım...

Mey Bozması


Israrkeş dudaklarımın mayası,
dudaklarından alamadığından hıncı,
söz veremezdi zaman tutarsızlığıyla,
öyle garipti vaktin...

Soyutlandı


Hangi yolun yolcusu Oğuz marifette,
her kafiyenin adına yazıldığı memlekette,
her halde Oğuz Sen’de, her kar tanesinde.
henüz...

İçmiyorken


Ölüm büyük sessizlik, kimsesizlik,
öyle çok konuşmalıyız ki susmamalıyız,
ikimizde habersisiz bundan,
ömrü keşkelerle yaşamamalıyız...

Yalnızlığı


Söz kıymet bilip Sen’leşti,
kalemimdendi bütün marifet,
ha gayret OD ha gayret,
Aşığın Maşuğa varacağı günler,
bitmek...

Kar Taneleri


İsyana ne gerek, var bir bilen…
Her şeyi nasılsa bilir marifetlim
mağfirettim yeniden dirilişe,
kem gözlerimin...

Bize Acımaz


Zaman acımasızdır,
kimseye de acımamıştır,
ne zaman ki bitecek,
artık acıyanı kalmayacaktır.

Öyledir zaman…
Öyle...

Yüksekten


Kış meyvesi, yanaklarının kırmızısı,
klişe söylenenlerden değil,
kült ekin mevsim mesiresi av yeri,
anlamadığında beni, anlarım yine...

Destan


Avuçlarımı ovuştura ovuştura yürüyorum yolda…
Ve bilirsin, boş boş yürümem ben.

Sen olsaydın yanımda, hava terlerdi sıcaktan...

İlk


Parmak uçlarında zarafet marifeti,
toprağı incitmek istemez nezaketi,
saygıdandır papatyanın boyun eğişi,
bu egilip, bükülüş...

Uyudukça


Can yakıcı vedalar,
görünür elvedalar…
Zaman kimleri yolculamıştır kendinden?
İkimizden birini alacaktı zaten erkenden,
vakit...

Ne Kaldı


Aklı bir karış havada,
şükür kokusunu getiren havaya,
karışsa yangınıma, görünmez sema,
Martının kanatlarında bir ömür.

O kanat...

Matah


Öyle basit olsa, zaten susardım,
öyle bir Alev ki içimde ki, güneş fersiz,
sigaramın ateşi kadar narsız,
haksız küheylanın ıslık...

Biri


Biri Aşk’ı buldu.
Biri Aşk’ı unuttu.
Biri Aşık oldu.
Biri görmedi onu.
Biri Aşk’ı kelimelere doldurdu.
Biri...

Tamamıyla


Tamamıyla Sen olmuş adamın,
Önemi kalmadı zamanın…
Kötüdür hep zamanlamam,
Vakti Tamir ettiğimden beri kaçık ayarım.

...

Oğuzhan Deniz

Oğuzhan Deniz Kimdir?

1989 Mayıs 19'da, İstanbul/Üsküdar da doğdum ve yaşıyorum. Aslen Samsun/Çarşamba'dan geliyorum. 12 Yaşından bu yana saçmalıyorum. Saçmalıklarımdan bazıları aşağıdaki gibi.

Eski Ahit:
Lehçe-i Tefrik-2002
En Karanlık Dönem-2002
Divân-ı Derûn-2002
Bân-ı Bed-2002
Kâtib-ûl Cefâ-2002
Ziyân-ı Bed-2002
Bed’in Sandığı-2002
Yağmur Ağacı-2003-2004
Aşk Gölgesi-2004-2005
Terk Edilme Mevsimi
Kalp Belası
Aşık İhtimali
Yağmur Kuşağı
Aşk Tüccarı
Canlı Anestezi

#OD:
Yangın-2015
Ölüm Çıkmazı-2015
Yaratıcıya Mektuplar 2015-2016

Hz Allah:
Allah’u Teala Hazretlerinin her bir ismine yazılmış 99 tenzih niteliğinde şiir. 2007-2016

Şiirsel Yatalak
2005-2016

Yeni Ahit:
Alev-2015
Camdan Kafes-2015
Hengâm-2015-2016
Kahve Etkisi-2016
Od-û Gazel-2016
Mütebâki-2016
Şûrîde-2016

Kitapları:
İkimiz 10 Mayıs’tan Sonra
Benim Hayatım
Dünya Yalnızı
Ölememek-1(Louylvel)
Ölememek-2(Yeşil Ay)
Sorgu
Yağmur ve Bulut
Kiracı
KurtAdam ve Kıvırcık Saçlı Kız
Tespit
Aslında Aşığım Kitap Versiyonu
Alev
7

Gelecek Ahit
[ - ]

Bunun dışında sandığınızın aksine;
Kelimelerin gücüne inananlardan… çünkü kainatın efendisi Hz Allah kelimelerle iletişim kuruyor. Bunun için kelimelerin bir değeri olmalı. Kelimeleri sese dönüştürebilen zihnimin ses tellerine olan hakimiyetindendi her şeyin aşikâr ortada oluşu. Ve böylesine güzel bir kainatın ihtimallerle gözlerini oyalayacak sebeplere ihtiyacı yoktur. O yüzden rakamları ve kelimeleri önemser. Aşk’ta kelimedir, kimine göre matematik, işte bu yüzden her hissin başında gelir. Ne güzel de gelir. Geldiği gibi kolay değildir gidişi… gitmesini istemeyiz zaten baş ucumuzdan… uykusunu Yaratan’ın verdiği, uyanırken Ruh’unu ne ilimle tekrar-tekrar bahşettiğini bildiğindendir Aşk’ı… ve Aşk, erişilmez olana aitti, o yüzden Aşk’tır zaten adı, erişilemeyeceğinden. Kimsenin O’na benzemediği, her şeye ilim ve kudret verdiği, her türlü eksiklikten uzak olana Aşık olunmalıydı… bunu anlatmanın kolay yolları vardır ama zor olan, aynı yöntem ile tekrar tekrar anlatmaktır Ruh’un bahşi gibi. Binlerce sene anlatsa da O’nun hakkında hiçbir şey anlatmamış sayılır. İşte bu yüzden kelimelerin ölümsüzlüğüne inanışı. Öyle derin bir inanışa yolculuğunun eserleri tüm yazdıkları. Bu yüzden karmaşa dolu, kainatın kusursuzluğunun üstünde bir kusursuzluğa sahipten öte kimdir mükemmeli? Tenzih etmek bile küstahlıktır böylesi Zaat’a… öyle merhametli bir Zaat ki, kullanılan ne kadar kelime varsa, kötü olanlarından yine o Zaat’a sığınıp af diliyor. İyi olanları için merhamet dileniyor… evet evet, bildiğiniz dilenmek… dilenilmesi gereken tek Zaat’a. Şükürlerin tek sahibi ve kalplerin kudret elinde olan Zaat’a… o yüzden,DELİRMEK DEĞİL BU YAPTIĞIM… DİRİLMEK.
Yeniden dirilmek bu yaptığı, ruhunu öylesine diri hissettiği anların tümü. Karşısında hiçbir hükmü olmadığından sözü karışık ve kargaşa içerir. Neyin gerçek, neyin yanlış olduğunu öğrendiği kainatın bir parça Dünyasına tamahsızlık tatminkârlığına ilelebet yürüşüyle.

****

Bendeniz Oğuzhan Deniz

Birçok söze böyle başladım, Aşk’la bitirdim.
Aşk bitmeyeceğinden, Aşk’a gönüllü yürüyen ölümlüyüm.
Karamsarlığımın narin dizeleri… dizlerinde yara bere…
Onca sahteden uzaktayım.
Kendi kasabamdayım.
Günahlarımdan geçebilir miyim sıratı?
Suratımı görebilseydim keşke o an… yüzüm dargın aynalarıma.
Sonsuza kadar görebilecekmişim gibi dünyayı, öncesizliğime aldırmadan.

Bendeniz Oğuzhan Deniz
Birçok söze böyle başladım, Aşk’la bitirdim.
Yazabileceğim en manidar şey oydu çünkü.
Ne gariptir, ben gibi binlerce Aşık silindiler yeryüzünden, sadece söyledikleri kaldı, ona rağmen Aşk’a dair söylenecekler bitmedi.
Bitmeyecekmiş gibi gördüğüm dünyadan, öncesizliğime aldırmadan Aşığım.
Bu tuhaflıktan irkilip, gözlerimi görünmezin merkezine iliştirebiliyorum.
Ve görüyorum karanlıkları, masumluğumu kaybettiğimden beri sırtımda günahlarım.

Bendeniz Oğuzhan Deniz
Birçok söze Aşk’la başladım, mutsuzlukla bitirdim.
Oysa…
En sevdiğim iki bitki, çay ve tütün… Tuhaftır, ikisi de kanser eder, ciğerimse aldırmaz buna.
Ne tuhaftır, hiç bitmeyecekmiş gibi söyleyeceklerim.
Ne tuhaftır, içim dökülmek ister yerlere, dağılmak ister sağa sola.
Mutluluktan nefret eden ama mutluluk arayan adam gibi.
Ne gereği varsa her şeyin, o yüzden buradayım ve adım Oğuzhan Deniz.

Bendeniz Oğuzhan Deniz
Birçok sözü gecenin uçsuz bucaksız karanlığında yazdım.
Saat 03:10 açım.
Sırtımda nefsim, ağırlığını hissedebiliyorum, doğrulardan vazgeçip dinleniyorum yanlışlarda.
Masumluğumu kaybettiğimden beri imkansızım…
Çocukluğumu geride bıraktığımdan beri aptalım.
Ne tuhaftır, çocukken bu halime özenirdim oysa.
Garip bir müziğin ahengine kaptırmış kendimi, karamsarlık ekiyorum sayfalara.
Ne gereği varsa mutluluğun, işte o yüzden mutsuzum.

Bendeniz Oğuzhan Deniz
Birçok sözün sahibiyim ve kelimelere sığındım… kurşun bir kalemin tükenmesi gibi tükeniyorum.
Hiç anlaşılmayacak filmler gibi, anlamaya çalışıyorum hayatı.
Oysa ömrümün en kış günündeyim.
Hava soğuk, nefesim havaya kafa tutarcasına gökyüzüne uzanıp kayboluyor.
Şairliğimden utanıp, onca kelimeyi boca ettim sayfalara.
Ne tuhaftır, bazılarını bende anlamıyorum.
Ona rağmen yazıyorum ve buna rağmen anlayamıyorum.
Ne gereği varsa kalemin, kağıdın, o yüzden buradayım ve bendeniz Oğuzhan Deniz.

Hitabet-i Bediî