"Benim olan hiçbir şey yok; Sen'sizlikten başka."

SON YAZILAR

Kasımpatı Sokağı

6 Oğuz’tos 1990, sizin “büyük” umutlarınızın doğduğu gün… Kimi günler böyledir, umutludur. Güneşlidir ve sıcaktır. Öyle ki, güneş berencen olmuş gibi ince bileklerinde. Nice incelik dökülür dilinden, kimisi öyle incedir ki, batar kiminin tenine, kiminin kalbine… & Bizim Nevcivân’ımız aynı köşe başında bekliyor. Beklemese ne? Gidecek yeri mi var ki dünyadan başka? Başka kalp mi…

Devamını Oku Kasımpatı Sokağı

Nevcivân

Moralsiz bir akşam üstü. Gökyüzü kızıl… Gökyüzü kızgın… Gökyüzü ağlamak üzere. “Nereye?” der gibi esiyor şimdi gündüzden, “Merhaba” der gibi geceye. Rüzgar… Henüz doğurmadı umutları bir anne! Daha yiğit biri doğmadı yeryüzüne! Başka kimseye şikayet etmedi şu sakalımdan bozma siyah geceye ellerim… Bu demir kırmızısı gökyüzü ellerinde, büküp, yanık elleriyle yürüdü yarın sabaha! Güzel Sabaha……

Devamını Oku Nevcivân

Siyahçerde

Siyahçerde! (Sonuncu Perde | Hakim Bakış Açılı) Siyahçerde adamın adıydı. Şu kalabalık dünyaya rağmen yapayalnız bir adam arıyorsanız işte o Siyahçerde’dir. Dünyadaki tüm içsel yalnızlığınızı onun yüzünde, saçlarında, sakallarında ve sözlerinde bulabilirsiniz. Aşk’ını bıraktığı sokağın köşesinde beklerdi sürekli. Burası, tüm şairlerin yazdıklarının ve yazacaklarının kaynağı olan aşkın sokağıydı. Bizim Siyahçerde’miz de bu sokağı evi bilmiş,…

Devamını Oku Siyahçerde

Bizim Yazar – Sizin Şairiniz

Ve mavi bir gökyüzü. Ağlayıp, döktü gözyaşlarını. Artık şiir yazılmayan kadınların hatırına, vazgeçmiş bir şairin nefesindeki cümleler, kafiyeler, nice eş sesli kelimeler vardı zihninde, eşsiz kelimelerdi bunlar, vazgeçmiş bir şairin dudaklarında sözler, gazeller. İşte yine gitti gün ve geceyi peşinden sürükledi. Bir kitabı vardı yazarın yalnızlığına doğru. Bir kasabası vardı arada bir uğradığı ve sorguladığı.…

Devamını Oku Bizim Yazar – Sizin Şairiniz

Yine Doğmak Üzere Güneş

Yine doğmak üzere Güneş! Yine de yüzünden aydınlık değil, şu karanlık sakallarımın ışığı, izbe bir adamım saat 07:17. Hiç uyumadık Ay ve ben, uyku nedir bilmeyiz, Sen’i izledik saatlerce, saat ve ben, elele verip geçip, gittik ömründen, yine gelsek, izlerdik Sen’i saatlerce, aynı yerde… Zaten bizden başka kim sever ki Sen’i bu saatte? /*Saat kaç…

Devamını Oku Yine Doğmak Üzere Güneş