& – Bu bir vals…
dans ediyor çiçeklerle,
çiçekler beyaz yasemin,
toprak bulut olur,
O düşmez,
ayak bilekleri ipeksi,
şeffaf dokunuşları,
gözlerime inanamam,
ama O’nu her...

Hiç hakkım yok doğan güneşe,
batışındaki kızıllığa,
gecenin lacivertine,
ayın 14’üne,
ve bir perşembe yangını,
oysa uyanışınla gül düşer sabaha,
oysa gülüşünle gün üşüşür geceye,
ışığı boyar gökyüzüme...

Sindi içime aşk, dışım yavruağzı düş,
uçmaya küsmüş bir serçe gibi şimdi,
yangının içinde kalan kardan adam gibi,
eridi elleri, eridi kalbi, eridi büsbütün,
demir keserdi bakışları oysa önceden!
Görünce gözlerinde aşktan...

-Anlam veremiyorum!
+Her şeyi anlamlandıramazsın…
-Ama bir anlamı olur.
+Aşk?
-Başka bir şey… huzur?
+Huzur…
-Seni görmek,
-Seni duymak,
-Seni bilmek,
-Seni yaşamak,
-hepsi istemekle ilgili
-ama...

Gel dedi kadın;
Akşam olmak üzereydi.
Hava serin, hafif üşütüyor!
Adam durağı kaçırmış,
geri dönmüş,
koştur koştur bir yokuştan,
gün batımına batıyor ayakları.

Bekliyordu kadın,
orada, öylece, yapayalnız,
birazdan...