Karmakarışıklaştım yine, Sana dolanıp düşüyorum,
olsun da, dizlerim parçalandı coğrafya keşfi teninde!

Aşkın inmiyor tepemden.
Kalbimi ezen güzelliğinle,
kainat ağırlığında bakışların,
ne gibi seviyorum Sen’i...

& -Hatırla!

Ciğerlerim dolana kadar koklamıştım Sen’i.

Sevgilim…
Üşüyorum ben güneşte!
Kupkuru tüm kumsallar!
Denizanaları ölümlü!
Kelebekler ölümsüz!
Çok sıcak kutuplar...

İşte, yokluğunun sahnesi,
aynı tozlu sahne,
aynı kıyafetle,
aynı gözyaşlarıyla,
farklı sözlerle,
farklı şiirlerle,
perdeyi aralıyorum,
işte, Sen’sizliği sahneliyorum.

&

Artık...

Nasıl da kahredici bu Sen’sizlik.
Bilsen nasıl acıktım Sana.
Bilsen nasıl susadım Sana.
Bilsen nasıl özledim Sen’i.

Yokluğun sanat,
sanatsal uzaklığın,
o yüzden Oğuz…
daha anlamsız şiirler…

...