Çekilmez bir hal alır yine dünya! Tüm yüküyle zaten omuzlarımdayken, omuzlarına olan ihtiyacım artar. Şimdi kendimi gördüğüm aynam, ne bozuk bir görüntü, aynı gözlerle gördüğüm Sen, ne ışıl ışıl ama…

Neyse ne!
Onca güzelliğin ardından gelen bir çirkinlik.
Onca iyiliğin ardından da gelir aynı kötülük.
Aynı kişinin kötülüğünü görmek, görebilmek.
Aynı kişinin öldüğünü bilmek, kendi denizinde.

7 milyar insan ile aynı dünyayı paylaşıyorum, onların çoğu saçma sapan heveslerde, kimi telefonuna tapınırken, tapınaklarında ölmüş tanrıları var. Onlara göre tanrı ölümlüdür. Bilmediğiniz bir şeyler var… Bilmediğim bir şeyler var göğüs kafesimin altında. Benim elimde olsa vazgeçerdim… Kalbimin elinde olsa, vazgeçerdi atmaktan.

Saatin elinde olsa dakikalar, bir an ileri gitmezdi saniyeler.

7 milyar insan ile aynı dünyada yaşıyorum, onların çoğu kör, gözleri var ama görmüyorlar. Kimi hırsından yenilirken kendine, söyledikleriyle akıl satar güya. Onların akılları yetmez, beş para etmez. Ağızlarında kötü kokan cümleler, o cümlelere misafir delirmiş kulaklar.

Dünyanın elinde olsa insanlar, dünyaları başlarına yıkılırdı çoktan.

7 milyar deliyle aynı koğuştayım… Doktorların hepsi delirmiş… Vicdanlarından uzaktalar, iyilikleri görmezden gelirken iyiliğin karşılıksız olduğunu bilenlerle aynı taraftayım. Bir tarafım var elbette. Elbet var deli bir tarafım.

İnsanın elinde olsa mevsimler, kıştan geçilmezdi etraf.

7 milyarda bir bulduğun kıymetli bir hazinedir Aşk. Kaybettiklerinden beri arıyorlar, insanların yüzleri harita, dillerinde kazma ve kürek, ne varsa söylüyorlar, sövüyorlar. Yürek kazıp, kan atıyorlar, bulabilmek için kaybediyorlar. Öyledir insanlar, önce kaybederler bulabilmek için.

Elinde olsa güneşin, yakıp kül ederdi dünyayı acısına son vermek için.

7 milyar duygu fakiriyle aynı dünyadayım, kendi söylediklerine sağır 7 milyar insanla. Kimi kiminin dünyası olduğundan habersiz. Kimi kimsesi olduğundan bihaber, herkes iyi de Ben’den n’aber?

Oğuzhan Deniz * Elinde Olsa / Sen’den N’aber?