Şimdi saat gecenin bir körü.
Ama görür aşık adamın gözü.
03:17 olmuş saatin yüzü,
Ama bak, ben hâlâ aşığım Sana.

Bu tamamen zamanla ilgili. Sanat bile olsa, Sen’in kadar mükemmel olamaz. Keşke bunu bilseydin! O yüzden gerçek hayatta bir benzerin bile yok ve anlatılamıyorsun.

Bu tamamen Sen’inle ilgili. Alışkanlıklarından vazgeçmek istemediğin gibi. Ama bu kadar basit değil, keşke bunu da bilseydin. O yüzden güzelliğinin bir eşi yok ve vazgeçilemiyorsun.


Aslında oradayım, hiç gitmedim baş ucundan. Hala öğle vakitlerinde sesini duyan adamım ben. Aslında oradayım, hiç gitmedim gözlerinden, yalnız artık Sen göremiyorsun. Gözlerin beni bu mesafeden görmek için yaratılmadılar. Benimse Aşk’ım olduğu için yokluğun olsa bile görebiliyorum Sen’i.

Dilediğin kadar kötü olsan ne olur?
Sen kötü olsan ne olur?
Beni vazgeçiremez bu zulüm,
beni unutturmaz bu uzaklık,
uzaklığın umudumu kıramaz,
beni unutsan bile içindeydim,
beni unutsan bile içtin kanımı.
Beni unutsa bile martılar,
kanatlarındayım bir havada,
yoksam, rüzgarın kibrinden.
Yoksam, havanın değil, kalbinin soğuğundan.

Sen anlamadın sevgili,
bu bensizlikle ilgili değil, Sen’sizlikle ilgili.
Anlamadın Sen sevgili,
bu kimsesizliğinle ilgili, bensizken,
hiç okumadın sevgili gözlerimden,
ben göz bile kırpmamıştım oysa,
şimdi yeniden biz…

#OD – Sevgiliye Mektuplar / Kimsesizliğindi bensizliğin.